Nung stud days ko, hindi naman ako masyadong nakakaramdam ng pag-iisa kasi may mga friends ako at nandiyan din ang pamilya ko.
At nung lumalaki ako, medyo nakakaramdam na ako ng sadness siguro..
I feel alone... kapag nasa lakaran with friends together with their love-team partners hahha
pag nandiyan naman sina VALENTINES and CHRISTMAS
AND lastly kapag wala kang makausap ni isa man lang sa kanila at kahit kasama ko ang pamilya ko hindi naman ako maka-share kasi mang-aasar lang sila tapos pangangaralan ka pa na "ang dami-daming problema puro lovelife yan nasa isip mo".... yeah sounds stupids.. hahha
pero ang mas nagpapaka-SAD sakin ay yung walang nakikinig sayo or maka=USAP, kasi ang gusto nila puro BF nila ang TOPICs, like their anniversary, dates, ung mga kaaway or kontrabida sa mga love stories nila,, and isa sa mga gusto nilang ulit-ulitin ay yung pano sila nag-meet.. haixt.
tapos ang lakas pa nilang magtanong kung may BF na daw ba ako pag sinabe ko namang WALA ayan na naman sila then tapos yun na paulit-ulit na.. and yet parang na out-of-place kapa..
kaya nga minsan mas gusto kong mag-isa. GUMALA kahit saan-saan lang.
kasi napansin ko, marami pala akong nadidiscover sa paligid ko.
kunware sa EDSA, ang ganda pala ng mga billboards hahha...
ang saya na kahit polluted na dito sa city eh may mga ibon pa sa mga ulap and sometimes butterfly
at may mga magandang places pa pala within the city like rave forest sa pasig.
ang sarap mag-jogging sa umaga at makakita ng mga senior citizen na nag-eexercise.
JUST me... ALONE..realize that there's MORE out there.
No comments:
Post a Comment